Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego
http://www.ogrod.uw.edu.pl

Instytucja, które zajmuje w życiu Warszawskiego Towarzystwa Miłośników Orchidei bardzo ważne miejsce. Powiększające się z roku na rok grono miłośników storczyków znalazło tu stałe, przyjazne miejsce spotkań. Możemy też zawsze liczyć na wspieranie naszych inicjatyw, Ogród współorganizuje i pomaga w organizowaniu wystaw storczyków.
Chciałabym pokrótce przedstawić historię i dzień dzisiejszy Ogrodu również dlatego, że jest to przepiękny zakątek Warszawy, w którym też rosną storczyki, w szklarni tropikalnej - egzotyczne, w części ogrodowej - krajowe.

Ogród Botaniczny powstał w roku 1818, a więc liczy sobie już prawie 200 lat. W chwili założenia jego powierzchnia wynosiła ponad 22 hektary. Założycielem i pierwszym dyrektorem Ogrodu był profesor Michał Szubert. W tamtym okresie w Ogrodzie powstała imponująca kolekcja 10 tysięcy gatunków i odmian roślin. Czas rozkwitu nie trwał jednak długo. Po Powstaniu Listopadowym obszar Ogrodu został zmniejszony do około 5 hektarów i w takim kształcie utrzymał się do dnia dzisiejszego. Zarządzanie Ogrodem przejęli urzędnicy carscy, którzy doprowadzili go do stanu opłakanego.
W roku 1916 Ogród Botaniczny przeszedł pod zarząd Uniwersytetu Warszawskiego, który zadbał o jego dynamiczny rozwój. II wojna światowa, a następnie Powstanie Warszawskie doprowadziły kolekcje do całkowitej ruiny, a wszystkie budynki i szklarnie zostały zrównane z ziemią. Ich odbudowanie i odtwarzanie kolekcji roślin trwało wiele powojennych lat, lepszych i gorszych. Do rozwoju Ogrodu w tamtych czasach przyczynili się: profesor Bolesław Hryniewiecki, dr Roman Kobendza, dr Wacław Gajewski oraz doc. Ludmiła Karpowiczowa.
Od roku 1987 do dnia dzisiejszego dyrektorem Ogrodu jest dr Hanna Werblan - Jakubiec, osoba pod której ręką Ogród wszedł ponownie w fazę rozwoju. Zostały wyremontowane, unowocześnione i rozbudowane szklarnie, wzbogacono stare kolekcje róż, pnączy, roślin leczniczych i użytkowych. Tworzone są nowe kolekcje ginących gatunków dziko rosnących w Polsce, rzadkich odmian ozdobnych drzew i krzewów. Systematycznie jest powiększana kolekcja magnolii.

Tak po remoncie wyglądają szklarnie: najstarsza - oranżeria, pamiętająca czasy króla Stanisława Augusta, nazywana również "trebhauzem", szklarnia subtropikalna oraz dwie największe konstrukcje - szklarnia tropikalna i połączona z nią łącznikiem, niedawno wybudowana palmiarnia

Część ogrodowa jest położona na skarpie i ciekawie zaaranżowana. Do Ogrodu wchodzimy aleją bzów, założoną jeszcze przez Michała Szuberta, dalej znajdują się regularne rabaty kwiatowe, ogród róż, dział roślin użytkowych i leczniczych oraz chronionych i ginących. W Ogrodzie można znależć i bardziej dzikie zakątki, alpinarium z romantycznym stawem wśród głazów, Świątynię Opatrzności ukrytą wśród starych drzew, z których niektóre pamiętają jeszcze czasy założyciela Ogrodu - miłorząb dwuklapowy, klon polny, dąb szypułkowy i wiele innych.

Na zakończenie przedstawiam kilka zdjęć ze szklarni, oraz kwiatów, kwitnących w upalne lipcowe dni w części ogrodowej.

Szklarnie Ogrodu Botanicznego UW

Lato w Ogrodzie Botanicznym UW

lipiec 2006
Tekst i zdjęcia: Halina Roszkowska

Źródła informacji:
1. J. Dolatowski, M. Kukier-Wyrwicka, H. Werblan-Jakubiec, M. Zych "Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego", W-wa, 2002
2. B. Hryniewiecki, R. Kobendza "Przewodnik po Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Warszawskiego", W-wa, 1932